Allard

Allard Kaai (1964, Alkmaar) schildert landschappen en stillevens. Kleurgebruik en vormentaal zijn direct en zonder omhaal. Toch blijven zijn olieverfdoeken en panelen speels en liefdevol, een omhelzing vol van leven en graagte. Het spel van licht en kleur wordt nooit vertellerig en laat de kijker een eigen verhaal vinden.

“Hoe leg je de wind vast, en hoe schilder je broeierig weer?

Dagelijks worstel ik met dit gegeven en sta ik met rubber laarzen in plasdras weilanden rond het Uitgeestermeer.

Het met geschiedenis doorregen landschap, met oude strandwallen, kreken, dijes en dijkjes verveelt nooit en is met elk weertype een muze.

In het late najaar overwegend bruinig, met woeste luchten, wordt de verf op mijn kwast taai van de kou en lijkt het paneel de klamme kille herfstlucht vast te plakken. De verf is dik en de kleuren grauw. In de lente wordt het licht zo prachtig hard rond al dat water en zie je zoveel kleuren groen dat het duizelt. Een paar uur lang schilderen alle zintuigen mee. Landschapschilderen is een totaalervaring.

Ik moet schilderen. In een tijd waarin dat tegen alles in beweegt, is deze bezigheid die voor velen een prettig tijdverdrijf is, voor mij een dagelijkse strijd. Ik sta in mijn beste jaren in de modder, maar een andere bestemming is er niet.

Afgelopen weken speelde de wind een prominente rol. De ezel waaide bijna in de plomp, ik moest de driepoot diep in het drassige land steken. De lucht zwiept zich in verf op het paneeltje. De pollen boren zich in mijn neus, het gras bloeit extatisch, en dazen belagen ieder levend wezen tussen het hoge gras. Ik leg de wind vast, en de dazen. Er plakt een dier in de verf, een onbedoeld lentemonument.”

Allard Kaai is in 1991 afgestudeerd aan de Hogeschool voor de Kunsten Utrecht, afdeling autonoom/schilderen. Van 1991 tot heden heeft hij meegedaan aan diverse exposities en kunstprojecten.

IMG_4638

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *